فصل دهم

       سرودهاي پيش‌آهنگي  فريادشادي

    مضمون و محتواي يك قطعه كوچك از سرودها يا فرياد شادي‌هاي پيش‌آهنگي معناهاي بسيار زيادي در خود دارد. اين سرود مي‌تواند بسيار ساده و صريح باشد اما با وجود همين سادگي، بيان‌كننده نقش هر پيش‌آهنگ است. پيش‌آهنگان با شركت در اجراي اين سرودها استعدادهاي خود را به‌صورت دسته‌جمعي براي هماهنگي با سايرين شكوفا مي‌كنند. مضمون سرودهاي پيش‌آهنگي اكثر مواقع كارهايي است كه آن­ها در طول روز انجام مي‌دهند، پيش‌آهنگان در حين هم‌خواني اين سرودها شادي و نشاط را تجربه مي‌كنند. آنان با فريادشادي و خواندن سرودها هيجان ايجاد مي کنند و خاطرات خوشي از پيش‌آهنگي در ذهن باقي خواهند گذاشت. تكرار و تمرين اين سرودها در ميان پيش‌آهنگان باعث رشد و پرورش فن بيان و همين‌طور تخيل در پيش‌آهنگان نوجوان مي‌شود.  در حين همراهي اشعار دقت كنيد كه پيش‌آهنگان كلمات را درست تلفظ كنند و چنانچه تلفظ صحيح يا معناي كلمات را نمي‌دانند آنها را ياري كنيد. آموزش پيش‌آهنگان نوجوان و يا فرشته و شيربچگان وظيفه شماست. گاهي پيش‌آهنگان اشعار خود را براي عرض خيرمقدم يا احترام به ديگري مي‌خوانند اما آنها بايد براي انجام چنين‌كاري به سرودها و  فرياد شادي تسلط كافي داشته باشند. پيش‌آهنگان مي‌توانند فريادهاي شادي را با هم در فضاي باز اردوگاه يا در اطراف آتش هنگام عصر و همه با هم تمرين كنند. به خاطر داشته باشيد كه نوجوانان اشعار را با ريتم و وزن بخوانند.  خوب است بدانيد كه سربازان ارتش به­صورت دسته‌جمعي همه با هم دعا و اشعار حماسي مي‌خواندند، اين كار به ‌آنها روحيه مي‌بخشيد و صميميت را در ميان آنها بيشتر مي‌كرد. امروزه نيز هنوز سربازان ارتش از مارش و موسيقي‌هاي نظامي استفاده مي‌كنند. اين موضوع نشان‌دهنده اهميت نقش موزيك در ايجاد نظم و انضباط در ميان افراد است.   پيش‌آهنگان در حين همخواني اين سرودها سعي مي‌كنند تا همه با هم و به­طور منظم شعر را بخوانند و از همين جاست كه همكاري و نحوه كار گروهي را به صورت ناخود‌آگاه مي‌آموزند. در اغلب اين اشعار كلمه ميهن و وطن استفاده شده است و تكرار اين سرودها جوانان را خود به خود به  سمت ميهن‌دوستي و ميهن شناسي سوق مي‌دهد.