فصل دوازدهم

• جهت يابي توسط پيش آهنگ
• تمرکز
• استفاده از قطب­نما
• تشخيص جهت شمال با درنظر گرفتن جهت خورشيد
• تشخيص جهت شمال با درنظر گرفتن جهت ستارگان
• هواشناسي

هميشه به جهات توجه کنيد:

      هنگامي­که به گشت و گذارهاي خود در طبيعت مي­پردازيد، هميشه به جهات توجه کنيد. آسان­ترين راه براي تشخيص جهات استفاده از قطب­نما است. همواره به جهت ورزش باد نيز توجه داشته باشيد، در اين صورت حتي اگر قطب­نماي خود را نيز از دست بدهيد و خورشيد نيز در معرض ديد نباشد، مي­توانيد مسير خود را بيابيد.

      هر پيش­آهنگ با تجربه اهميت اين موضوع را مي­داند و قبل از حرکت، مسير و جهت باد را تشخيص مي­دهد. گاه ممکن است وزش باد خفيف باشد و قدرت آن به حدي نباشد که بتواند برگ­ها را تکان دهد. در اين صورت تشخيص جهت وزش باد با نگاه کردن کار دشواري خواهد بود. پيش­آهنگان در چنين مواقعي راه­هاي ساده اما مفيدي را مي­شناسند.  از جمله اين که ساقه بسيار نازک علفي را از زمين مي­کنند ودر هوا معلق نگاه مي­دارند، چون علف بسيار نازک است. باد آن راحرکت مي­دهد. روش ديگري است که مشتي گرد و خاک را به هوا مي­پاشند و در حين سقوط به آن­ها نگاه مي­کنند، ذرات گرد وغبار به هر سمتي که متمايل شوند، آن سمت جهت وزش باد است. از ديگر راه­هاي متداول اين است که انگشت خود را در هوا نگاه داريد. براي اين کار بهتر است انگشتتان نمناک باشد. هر سمتي از انگشت که زودتر سرد و خنک شد نشان­دهنده جهت وزش باد است. براي  جهت­يابي در هر منطقه­اي به همه شرايط موجود در آن ناحيه توجه کنيد. مثلاً مي­توانيد کوه، تپه، مغازه، مسجد، درخت افتاده، صخره، دروازه ورودي، رودخانه و به­طور خلاصه هر چيزي را که بتواند براي شما نشانه باشد انتخاب کنيد. با کمک اين نشانه قادر خواهيد بود مسير بازگشت را پيدا کنيد. حتي مي­توانيد چنانچه کسي مسير درست را از شما پرسيد، از اين نشانه برايش نام ببريد و او را راهنمايي کنيد. در حين حرکت مي­توانيد اين نشانه را به عنوان نقطه­اي ثابت درنظر بگيريد و با نگاه­کردن به پشت سرتان بفهميد که مستقيم در حال حرکت هستيد يا به سمتي متمايل شده­ايد.

      تصور کنيد با قطار يا ماشين وارد شهري شده­ايد. مي­توانيد با اولين نظر به خورشيد پس از ترک ماشين يا ايستگاه قطار جهت را تشخيص داده و با توجه به سمتي که دود يا بخار آب به آن سو مي­رود، جهت باد را متوجه شويد. اما در چنين شرايطي مهم­تر از تشخيص جهت باد، تشخيص مشخصه­هاي مهم آن شهر است؛ از جمله: مسجد مرکزي شهر، کارگاه يا کارخانه مهم آن شهر و اسم خيابان­ها و ميدانهايي که از آنها عبور مي­کنيد. در اين صورت مسير بازگشت را به راحتي پيدا خواهيد کرد و در صورت لزوم به راحتي مي­توانيد به ايستگاه باز گرديد. چنانچه هنوز در اين کار تبحر کافي بدست نياورده­ايد کاري بچگانه است که ازخيابان­هاي متعدد عبور کنيد و يکي از صدها نفري باشيد که هر روز در شهرهاي بزرگ گم مي­شوند. ذکاوت يک پيش­آهنگ به او مي­گويد که مي­تواند به دانسته­هايش و همين­طور تمرين­ها و تجربه­هايش براي گشت و گذار در يک شهر غريب بدون استفاده از نقشه اطمينان کند يا خير؟

بر روي دانسته­ها و تجارب خود تمرکز کنيد

 هنگامي­که رهبري يک گروه را به­عهده داريد و مسئوليت هدايت عده­اي از پيش­آهنگان به عهده شما است، کمي جلوتر از سايرين حرکت کنيد. شما بايد متوجه کوچک­ترين نشانه­ها نيز در اطرافتان باشيد و چنانچه به غير از اين فکر کنيد يا فکرتان متمرکز مسايل ديگري باشد موفق نخواهيد شد. پس هميشه به­هنگام تشخيص مسيرصحيح از فکر کردن به هر چيز ديگري بپرهيزيد. پيش­آهنگان موفق عادت تمرکز و توجه را در خود پرورش داده­اند و از همين رو است که نسبت به ساير مردمان عادي دقيق­تر و در نتيجه موفق­تر هستند.

حال مي­خواهم برايتان مورد جالبي را عنوان کنم که خودم نيز بارها آن را تجربه کرده­ام. هنگامي­که يک نوجوان تازه پيش­آهنگ براي اولين بار با سرمربي و ساير پيش آهنگان به سفر اکتشافي يا اردو مي­رود، سعي مي­کند براي ايجاد صميميت بيشتر به­طور مرتب با سرمربي و راهنما صحبت کند. به ياد داشته باشيد که از اين کار اجتناب کنيد. معمولاً در اتاق کاپيتان در يک کشتي کوچک يا قايق سياحتي بر روي سر در نوشته شده است:  " با سکاندار صحبت نکنيد " . راهنما نيز براي رسد نقش سکاندار کشتي را دارد. حرف­زدن با او باعي مي­شود تا تمرکز خود را از دست داده و به خوبي راهنمايي نکند. اگر شما يک مربي هستيد به­خاطر داشته باشيد که همواره مسئوليت سنگيني را بر دوش داريد .